Walk that Catwalk BABY!

Gisterochtend zxe9xe9r vroeg aangemeld voor een op en neertje Londen, met de Airbus. Die bus zat helemaal niet vol, dus ook vrij weinig beleefd. Helemaal niets eigenlijkx85 Behalve dan een klein praatje met een stel dat tegenover mij zat met start en landing ergens bij de deur bij de vleugel. Zij gingen naar een concert van John Mayer deze week en hadden er nog wat extra dagen aangeplakt.

Zaterdag gelukkig wel wat beleefd. Samen met vriendin M. a.k.a. T. en haar glossy magazine ben ik naar Mart Visserx92s Haute Couture show geweest. GE-WEL-DIG! Alleen al om de Goodie Bag, haha!! I love goodie bags!! Lekker volgegooid met spulletjes van Lx92Oreal en Lancome, just what women needx85

En dan die show zelf, schitterend! Bijzonder hoe je als ontwerper elke keer weer nieuwe inspiratie kan opdoen en een hele nieuwe collectie neer kan zetten. We hebben ervan genoten! En dan aan het einde de bruidsjurk, want daar ging het bij ons vooral om! Na afloop nog even aan het werk op de afterparty en hier en daar wat celebs gestalkt met vragen. Er waren er niet veel, maar we hebben ons werk gedaan. Wat quotes genoteerd, goed voor een mooie reportage! Toen nog even gekletst met wat xe9xe9n van de modellen, en nog met Mr. Visser himself! Wat gaaf zeg! Als kind wilde ik maar al te graag mode ontwerpster worden, kan me nu niet voorstellen waar ik het geduld en creativiteit vandaan moet halen. Styliste zou dan meer in het plaatje passen. Wie weet, maar laat ik me voorlopig eerst gewoon even met schrijven bezig houden.

Vanavond ga ik weer vliegen, richting Maleisixeb. Een zware nachtvlucht en 9 daagse trip en ik neem mijn moeder mee. Dus nu hopen dat alles goed zal gaan wat betreft de boeking. Koffer gepakt met een stapel leuke kleding, maar niet al te veel. Er moet daar natuurlijk ook nog veel geshopt worden! Verder wat touren, sight-seeing en heerlijk eten. Heerlijk baanx85

Nile by Wire

Afgelopen zondagochtend zat ik in de auto richting Schiphol. Vroeg op de weg, lekker scheuren, muziekje aan, en het nieuws luisteren. Wat verschrikkelijk, toen ik hoorde van die gek met die gek met de hakbijl in Roosendaal. Moest ook meteen aan vriendin M. denken, die woont namelijk in Roosendaal. En toen ik mij ging aanmelden op het bemanningencentrum en de namenlijst uitprintte, zag ik dat M. ook in de bemanning zat. Hoe toevallig! En gezellig! Dus snel naar de purser en ff geregeld dat we samen in de galley willen werken. Dat maakt werken nog eens leuk!

Bij de briefing bleek al snel dat we overboekt waren, dus helemaal vol. Met boarden stond ik met de purser achterin toen een passagier achterin bij zijn stoel aankwam en blijkbaar niet helemaal weg was van zijn plaats. x91I booked this fucking seat two months agox92, riep de man in kwestie. Zulke dingen gebeuren wel vaker, en vreemd genoeg heb ik nou altijd het gevoel dat ik het verkeerd heb verstaan. Aangezien ik een gangpad verder stond liep ik terug naar de purser voor bevestiging. Dus ja, passagiers worden steeds brutaler tegenwoordig. Purser werd gebeld en antwoordde x91ik moet even naar voren, maar schroom niet om te doen wat je wil doen. Als hij vervelend blijft doen laten we hem gewoon op Amsterdam achterx92. Daar heb je aan mij natuurlijk een goeie! Dus de man begon weer te zeuren, dit keer tegen mij. Nadat ie uitgerateld was heb ik hem heel erg duidelijk gemaakt dat we gxe9xe9n x91fucking seatsx92 hebben, ik bepaald nxedet gecharmeerd was van zijn taalgebruik en dat mijn collegax92s het helemaal niet zullen waarderen. Oftewel, bek houden of je gaat niet mee. En ja, toen kwam er een lading excuses. Even later kwam de purser terug en die wist nog niks van mijn conversatie met de man af, dus hij nam x91m apart. Kreeg ie nog eens een flinke lading over zich heen. En ook hier gaf hij zich helemaal over en bekende hij dat hij fout was. Na het boarden hadden we wel geteld xe9xe9n stoel over, aan het gangpad. De purser bood de stoel aan de passagier aan die eerst zo zeikte en daarna poeslief was, en hij nam die stoel maar al te graag aan. Dat ie tussen een groep Russische luidruchtige alco-tokkies terecht kwam zou ie later wel achterkomen, ghehex85

Op tijd gingen we de lucht in, maaltijden er doorheen gejast en de galley weer opgeruimd. Ik heb weer een nieuw truckje geleerd. Ik wist namelijk niet dat je met dry ice en heet water van die gave rook/stoom wolken krijgt, dus achterin was het xe9xe9n dolle boel. Op een gegeven moment hadden we meerdere bakken op de grond gezet en stond de rook een meter hoog, en een groep Franse passagiers hadden de grootste lol bij ons achterin de galley. Wij natuurlijk ook! Totdat er weer een andere passagier achterin de galley kwam lopen en zich kapot schrok. Haha, snel wisten we hem te overtuigen dat er geen fikse brand aan de gang was. Verder veel gesocialized met de passagiers, want naast een hoop toeristen zijn er ook veel mensen die er werkzaam zijn in het ontwikkelingswerk. Zo ook een Nederlands gezin met een jong dochtertje en een baby van bijna drie maanden, zij woonden al zeven jaar in Oeganda. Knap hoor, denk ik dan bij mezelf. Vlak voor de landing heb ik mij nog ff grondig ingespoten met deet, mijn panty smolt helemaal weg. Na de landing in Entebbe gooide mijn collega de deur open, en toen werden we alweer begroet door de eerste lading malaria-vrienden. Om niet goed van te worden! Daarna nog een uurtje naar Kampala gereden, en daar in de lobby stond Vicky van het lokale reisbureautje ons weer op te wachten. Dus voor de volgende dag hadden we een tourtje geboekt en gingen we nog even borrelen.

Voorgaande reis had ik een langere stop en dus mooi de tijd om richting de Muchision Falls aan de grens van Congo te reizen en daar een waanzinnige safari te beleven, inclusief nachtje aan de Nijl. Dit keer hadden we minder tijd en reden we richting het oosten, waar we eerst een wandeling gingen maken in het Maburi Forest. Wat kleine aapjes gezien, maar geen spectaculaire chimpansees. Wel een hoop vervelende grote rode mieren die bij collegax92s tot bloedens toe beten. Exe9n meisje werd compleet geterroriseerd door die antz, dus er zat maar xe9xe9n ding op: BROEK UIT! Daar sta je dan, in je stringetje in het bos in Uganda. Kunnen niet veel mensen zeggen, dacht ik zo. Na deze wandeling reden we door naar het stadje Jinja waar we ergens gingen lunchen, met een prachtig uitzicht over de Nijl. En daarna??? Zijn we allemaal xe9xe9n voor xe9xe9n in zox92n gordeltje aan een kabel zox92n 700 meter over de Nijl gevlogen, GAAF!! Op zox92n xbe van de kabel kwam je vanzelf stil te hangen. Daar hang je dan, twee meter boven de Nijl met rare en enge beesten onder je. Even wachten op het bootje, touwtje uitgooien, en naar het eilandje aan de overkant getrokken worden. Er was ook een mogelijkheid om te bungee jumpen, maar volgens onze gids was dat niet veilig. Dus dat sloegen we dan maar over. Hierna nog een lokaal marktje bezocht, maar niks van de lokale fashion gekocht. Was mij niet te fabulous genoeg. Daarna nog een klein boottochtje gemaakt bij x91The Source of the Nilex92, waar de Nijl uit uit Victoria meer ontstaat. Wist je trouwens dat het Vicoria Lake het op xe9xe9n na grootste meer van de wereld is? Superior Lake in Canada is het grootste meer. Ook weer wat geleerd.

De volgende ochtend werd ik wakker van denderende onweer. We hadden geluk gehad met het mooie weer de dag ervoor. Anders hadden we tijdens de tour kunnen langlaufen in de modder. Verder niet al te veel uitgevoerd, behalve een beetje kletsen en genieten van de zon onder het genot van wat heerlijk verse fruitpunches. Daarna een grote sixebsta voor de terugvlucht. De eerste passagiers die we aan boord kregen waren weer van die grote muggen, dus met de meest giftige spray die er bestaat ben ik ze te lijf gegaan. Niet veel later kwamen de overige passagiers. Achterin hadden we meer dan 50 kinderen, echt heel erg veel. De meeste hadden schooluniformpjes aan en gingen voor een jaar naar school in Chicago. Echt zxf3 schattig al die kids, zo aardig en gedisciplineerd. Voor iedereen natuurlijk de eerste vlucht, en de eerste vlucht buiten Oeganda, dus er ging een wereld voor ze open. Natuurlijk was het entertainment systeem in de hoofdsteun een wonder op zich, maar niemand wist er mee om te gaan. Dus had ff snel wat Happy Feet hier en daar opgezet, en nog wat cdx92tjes van Beyoncxe9, Neyo en Justin Timberlake bij wat andere kids. Viel erg goed in de smaak. Gelukkig vielen een hoop van hen na het eten al in slaap. Ook zaten aan boord een hoop emigranten, velen van hen ook nog eens analfabeet. Je haalt ze er zo uit. Veelal gaan ze naar Canada emigreren. Ik hoop voor hen dat ze daar slagen in het leven. Ook voor hen was het de eerste vlucht en had men geen idee waar ze in stapten, laat staan hoe een WC werkt. Gelukkig werd het mij een aantal keer gevraagd, en kon ik het uitleggen. De nacht verliep rustig, dus kon ik weer een sixebsta nemen. Helaas heeft de airbus geen slaapkamertje aan boord, dus kon ik een tentje bouwen om een high comfort crewseat. Mezelf een beetje dubbelvouwen en de oogluikjes dicht. Altijd fijn!

Trouwens, mijn cameraatje loopt tegen het einde van zx92n latijn. Mijn kleine Canon Ixus, ik ga x91m zo missenx85 Ook meteen een goed excuus om binnenkort een nieuwe aan te schaffen. Hebben jullie goede tips voor een nieuwe camera??

Doordat die camera stuk was, heb ik niet optimaal fotox92s kunnen maken op de route. Het wordt dus even wachten totdat mijn collegax92s de fotox92s hebben gemaild. Ik doe het later wel updaten.

Inmiddels al enkele foto’s ontvangen van collega’s. Hier xe9xe9n van de foto’s van die vlucht over de Nijl. Klik even op de foto voor de vergroting, dan zie je een collega hangen. Hoe is weet dat ik dat niet ben? Toen ik naar beneden vloog lette dat mannetje in de boot even niet op en vergat mee te varen. Toen ik eenmaal stil hing kon ik nog een paar minuten wachten en heb dus het wild voorbij stromende water van de Nijl uitgebreid bewonderd.

Cool Runnings!

Een op en neertje Barcelona, daarvoor reed ik vanochtend richting Schiphol. Zowel heen als terug hartstikke vol geboekt, proppen dus. Ja, het is natuurlijk nog steeds zomer en zo langzamerhand proberen veel mensen nog van de heerlijke mediterrane zon te genieten. Heen vlogen we erg snel, in maarliefst anderhalf uur stonden we aan de grond in Barcelona. Dus dat betekende doorwerken, op de grond de nodige werkzaamheden verrichten en een nieuwe lading passagiers ontvangen voor de vlucht terug naar Amsterdam.

Toen we bijna klaar waren met boarden werd ik nog effe geroepen door de purser. Of ik even met een passagier wilde meelopen, want hij had zx92n laptop bij de security laten liggen. Geen probleem dacht ik, dus een sprong de gate in en ik huppelde achter meneer aan. Echter, ik dacht dat het om de security vlak bij de gate zou gaan. Nee hoor, meneer was omgeleid via ingang B (voor de kenners onder ons) en daar via de douane binnen gekomen. De vertrektijd naderde, we hadden haast! Meneer trok daarom ook een sprint, en ik erachteraan. Man, ik ben blij dat ik niet rook en zo af en toe wat afjog, want ik kon hem prima bijhouden op mijn pumps. Zie je het al voor je? In uniform en de glamour high heels het halve vliegveld van Barcelona over rennen, waar het ook nog eens heel druk was. Ja, de nodige bekijks had ik wel, want van een kilometer afstand hoorde je mij aankomen. Van xe9xe9n hak is het rubberen zooltje af en het uiteinde van een spijkertje zorgt voor een hoop lawaai. Aangekomen bij de security hadden we snel die laptop gefixd, want wonder boven wonder lag hij er nog! En hup, meneer sprintte weer keihard terug. En ik erachteraan natuurlijk. Ik zweer het, als er op dit moment een opname was geweest voor een reclame spotje had ik 100% zeker weten de Gouden Loekie Award binnen gesleept. Dichterbij de gate kwam het grondpersoneel ons weer tegemoet rennen, want ze stonden op ons te wachten. Een applaus kreeg ik nog van de wachtende passagiers bij de gates ernaast, en hijgend en lachend stond ik weer aan boord. Jeetje wat moest ik lachen, wist ik veel dat me dit zou overkomen! Had een knalrode kop, het zweet stond op mijn voorhoofd en mijn rug, en mijn haarlok zat op mijn voorhoofd vastgeplakt.

Dus snel weer aan de orde van de vlucht, dus ik ging de kranten uitdelen. Tegen de eerstvolgende passagier vroeg ik x91wilt u een laptop?x92 En daar stond ik dan met mijn krantjes in mijn hand. Tot aan rij 12 bulderden de passagiers het uit van het lachen. Naja, het ijs was gebroken en de vlucht kon beginnen. Aangezien we op de heenweg behoorlijke wind mee hadden, vlogen we terug er een stukje langer over. Dus ik ging ook een heel stuk rustiger werken. Had ik wel verdiend, toch? Beetje socializen met de passagiers kan ook geen kwaadx85

Hasta luego!

Volgend jaar ga ik me weer opgeven voor de stiletto run. Kleine kans dat ik nu wel wordt ingeloot. Weet zeker dat ik een hele grote kans maak om te winnen…

Gone in one click!

Vorige week, na wat geslapen te hebben, had ik een long story getypt over de vlucht van en naar NY en over NY zelf natuurlijk. Exe9n druk op een verkeerde knop zorgde ervoor dat ik in xe9xe9n keer alles kwijt was. Grrrrrr!!! Het leven van een weblogger gaat lang niet altijd over rozen.

Maargoed, zowel heen als terug was het erg hectisch met een zwaar overboekte kist. Veel opgefokte mensen plus nog wat dubbel geboekte stoelen en wat reseaten is nog meer hectiek. Natuurlijk heb ik mijn lange armpjes uit de mouwen gestoken en iedereen zoveel mogelijk geholpen. Hoewel we vorige keer op het relatief rustige Newark vlogen, ging deze keer de koers richting het drukke JFK. Jammer, want dat kost allemaal meer tijd en dat heb ik geweten. Die dag van aankomst waren de Yankees in Detroit, maar zouden de Mets thuisspelen! Ik had echt zin om een goeie honkbalwedstrijd te kijken, maar al snel werd er roet in het plan gegooid. Door de drukte op JFK waren we genoodzaakt extra rondjes boven The Hamptons te vliegen waardoor we vertraging opliepen. En dat niet alleen, xe1lles verliep heel langzaam. Uitstappen, een uur op de koffers wachten, volop in de file op weg naar het hotel. Dag wedstrijd! Maargoed, uiteraard heb ik mij wederom goed vermaakt in de Big Apple. De terugweg was nog erger; wij waren nr. 35 in de rij van take-off. Hoe bedoel je lang taxixebn? De Polderbaan op Schiphol is er niks bij hoor!

Na wat daagjes thuis begon er weer een weekje Europa, waar ik ook echt weer zin in had. Vrijdag had ik al een nachtstopje Madrid gehad, blijft een hele leuke stad, zondagochtend mocht ik na een nachtje thuis slapen weer aanmelden voor een vlucht naar Athene. U begrijpt, zaterdagavond was het erg laat geworden. Enigszins vermoeid stapte ik het bemanningencentrum binnen. Toch werd ik al snel enthousiast toen ik zag dat ik met vriend H. zou vliegen. Ook hij was vreselijk moe en mijn maatje achterin voelde zich verlept en verkouden, dus we besloten vooral efficixebnt, rustig aan en relaxt te werken. Gelukkig pakte dit goed uit ten opzichte van de passagiers, want ook die waren erg relaxt. Maar wat wil je, als je naar zox92n Mediterraans land vliegt. Grieken weten niet beter, en die paar vakantiegangers aan boord konden ook alvast wennen aan het x91vakantietempox92. Verder hier en daar een beetje gesocialized met de passagiers, en even de cockpit in. Het was stralend weer, en dat zorgt natuurlijk voor de mooiste kiekjes! Allereerst een stilleven in de cockpit van de Boeing 737.

En hier ziet u het uitzicht vanuit de Boeing 737.
Op dit moment vlogen we ergens boven Tessaloniki.

Verder was het een heerlijke vlucht met fijne passagiers, en na aankomst wisten we niet hoe snel we de koffers moesten dumpen om vervolgens omgekleed de taxi in te duiken richting Alimos Beach! Jawel, Athene heeft meer te bieden dan de Acropolis. Vxe9xe9l meer, maar op zox92n hete zondagmiddag wilden wij gewoon de zee induiken en heerlijk relaxen op een bedje. Life is a beach, toch? Natuurlijk lag het strand vol Griekse goden, en hebben wij hier en daar een bedje vandaan moeten plukken om vervolgens op de eerste rij aan het water te liggen. Ook liepen er van die jonge David Hasselhoffies, inclusief rood zwembroekje en dat ene redmiddel (geen flauw idee hoe het heet, jullie??). x91Joehoe!! Save ME please!!x92 Toen er weer eentje langs paradeerde kon ik het niet laten om een foto te maken, of ie het nou op prijs stelde of nietx85

Na wat gerelaxt te hebben op het strand die dag, zijn we de stad weer ingegaan voor een Griekse maaltijd. In zox92n totaal niet-romantisch restaurant met TL verlichting, maar vol van Griekse gezelligheid om je heen. Dus ja, we hadden gewoon maar wat besteld en de tafel laten zetten. Allerlei gerechtjes dat eindigde op x96iekie. Nou hou ik echt van knoflook, eet ik dat ook graag en vaak en kon ik mijn lol op. Toen ik wakker werd die nacht, was ik zo kotsiekie en misseliekie van de knoflooksmaak dat ik even niet wist waar ik het moest zoeken. Overigens ging de wekker om 01.30 NL tijd, want om 02.30 zouden we opgehaald worden. En geloof me, dat was behoorlijk zwaar! En niet alleen wij hadden het zwaar, ook passagiers op het vliegveld. Ze sliepen overal.

Hoewel het moeilijk was om op gang te komen, toen we eenmaal aan boord waren ging het wel. Die prodent smile kwam toch wel tevoorschijn zodra de passagiers eraan kwamen. Ook die wilden over het algemeen weer snel slapen, dus het werd een lekkere rustige vlucht. Die passagiers die wel wakker waren kregen dan ook de uitgebreide aandacht en een lekker ontbijtje. Echt lekker ja! Vaak heb je passagiers die per keer meerdere dingen en drankjes nemen, alsof ze bang zijn iets tekort te komen. Heb ik op zich geen problemen mee hoor, ik geef het gewoon met een grote glimlach aangezien ik de catering niet zelf hoef te betalen. Maar weet je wat ik zxf3 slecht trek? Als je dan alles ook weer terug krijgt. Zo was er een man vanaf het begin al veeleisend met veel moeilijke vragen. Natuurlijk wilde hij ook een ontbijtje tijdens de vlucht met twee glazen water, een blikje Sprite en een koffie. Wie neemt er nou vier drankjes tegelijk denk ik dan bij mezelf, maar zonder moeilijk doen krijgt meneer wat ie wilt. Bij het ophalen echter krijg ik het hele ontbijt geopend, maar niet aangebroken, twee VOLLE glazen water, een VOL kopje koffie en een VOL blikje Sprite weer terug. Meneer heeft niet xe9xe9n slokje gedronken. WTF??? Geef je dan jezelf het gevoel dat je ticket iets van waarde heeft ofzo? Ik snap het nietx85 Diezelfde passagier waagde het ook nog eens om daarna om TWEE dekens te vragen. Hij kon mx92n rug op, ik heb hem vriendelijk gezegd dat ik ze niet meer had.

Verder verliep de vlucht rustig, maar een uur voor de landing begon het behoorlijk turbulent te worden. Natuurlijk zijn er dan ook de nodige eigenwijze passagiers die dan toch gaan lopen, dus ik stuur ze linea recta terug naar hun stoel. Sommigen gaan nog een discussie aan, maar aangezien ik twee maanden terug dat ene heftige incident had gehad blijf ik lekker streng. Exe9n asociale brutale Amerikaanse dame negeerde me compleet en ging hoe dan ook toch naar het toilet. Jah, dan moet ze het zelf maar weten, heb mx92n best gedaan om uit te leggen hoe gevaarlijk het kan zijn. Het was ook echt erg aan het hobbelen, dus mijn maatje en ik hadden de stoelriemen ook maar vastgemaakt. En toen kwam die dame van het toiletx85 Ze had het voor elkaar gekregen om over haar broek te plassen, whahaha! Ik kon echt heel moeilijk mijn lach binnenhouden, en al snel had ze door dat het toch beter was om naar haar stoel te gaan en vooral ons niet ermee lastig te vallen. Ze had ons eerder al volop genegeerd. Karma comes back around baby!

Nog twee daagjes Europa, helaas geen nachtstopje. Straks een op en neertje Barcelona. Ik ben benieuwd wat vandaag de dag gaat brengen.

Parkeerparade

Vanochtend heb ik de grootste zoektocht naar mijn auto gehad, ever! P30, zox92n groot parkeerterrein in Hoofdorp, staat VOL met duizenden autox92s. Allemaal autox92s van andere stewardessen, grondstewardessen, marechaussee, beveiligingspersoneel, horecapersoneel, en al die andere functies die op Schiphol uitgeoefend worden. Ja, ergens achteraan zijn nog wel parkeerplekjes, maar een kilometer met een trolley in je ene hand en een koffer in je andere hand is niet niks. Dus u begrijpt, een slinkse zoektocht naar een plaatsje dichter bij de ingang en bushalte is een must. Een nog grotere must is onthouden waar ie staat.

Die bolide was dus echt onvindbaar, en gelukkig waren twee automobilisten zo vriendelijk om rond te rijden op zoek naar mijn tuut tuut. Automobilist 1 in de Opel hield het na flink wat rijden in de noordelijke richting voor gezien, vond het zelf ook een hopeloze zaak worden. Dus weer richting het zuiden lopen, met koffer en trolley. Automobilist 2 in de Peugot meldde zich en ging alle rijen af. Na enige tijd vond ze x91m, stapte ze uit en zwaaide naar me. Ik blij en zij blij, want ze had een parkeerplekje dicht bij de ingang. Stom hxe8!

Ben nog erg moe, dus de oogluiken ga ik even dichtgooien voor wat flinke uren rust.

And I am BACK!

Heb een leuk weekje achter de rug wat werken betreft. Al een langere tijd geen vluchten binnen Europa gehad, dus ik had er xe9cht zin in. Leuke afwisseling naast de lange vluchten. Allereerst dus Madrid op en neer afgelopen zaterdag. Was ik wel blij mee, dan hoefde ik ook die (in mijn geval altxedjd) zware koffer mee te zeulen. De heenweg gezellig, het Spaanse temperament was duidelijk aanwezig. Dus, charmes in de strijd en gxe1xe1n. Niet helemaal vol, dus aan het einde van de vlucht gingen de passagiers zeer tevreden van boord. Goh, wat hadden wij ze in de watten gelegd. Op de terugweg bijzonder veel Nederlandse passagiers aan boord, allemaal natuurlijk op de terugweg van vakantie. Wat zongebruinde kindertjes die vol spanning de vlucht afwachtten. En ook de terugvlucht ging smooth. Veel leuke gesprekken gevoerd op Tokkie niveau over leuke vakanties en heerlijke tapas. En voor ik het wist gingen we landen, gevolgd door een daverend applaus. Hard, maar niet zo luid en enthousiast als bij aankomst in Paramaribo. Toch even lachwekkend.

Ahfijn, de volgende dag weer aangemeld en de rest van het schema zou ik met dezelfde crew vliegen. Onwijs leuke collegax92s, en het grappige was dat onze purser een echte look-a-like, maar ook talk-a-like Floortje D. was. En natuurlijk werd dat niet alleen door ons opgemerkt. Na een rustig op-en-neertje Billund en wat gestarbucks (ja dat kan tegenwoordig op Schiphol) gingen we door naar Venetixeb. Venezia! Waar de ECHTE koffie alvast voor ons werd gezet. Daar kan geen Starbucks tegen op, toch? Eveneens als het Spaanse temperament, was ook duidelijk het Italiaanse temperament vertegenwoordigd. Veel grote zonnebrillen (en dxe1t in de avond) was het boegbeeld van deze vlucht. Veel onderling gejoel en grapjes, en die blonde verstaat er natuurlijk vrij weinig van. Najah, gewoon weer met de charmes in de strijd, werkt altijd! Bovendien waren de Italianen gek op onze stroopkoeken, dus ik heb ze in tienvoud uitgedeeld. En misselijk waren ze (nog) niet.

In Venetixeb was ik nog nooit geweest, dus je begrijpt dat ik er onwijs zin in had. Na aankomst geborreld, volgende ochtend wekker gezet en richting de stad. Stukje met de trein, stukje met de boot, op naar het San Marco plein. Enja, die cultuur hier bevalt me wel, dus de Nikex92s en Havaianas liet ik even links liggen. Oftewel, op de pumps een stadswandeling maken. Geweldig toch? Beetje meedoen in La Dolce Vita. Beautifull, not comfortable. En reken maar dat dat is gelukt! Grote zwarte glazen op de neus. Ik was net xe9xe9n van hen, maar dan de blonde versie. En hoewel het behoorlijk toeristisch is, vind ik het heerlijk om door de smalle straatjes te wandelen. Overal lokken geuren van verse pizzax92s en pastax92s naar de gezellige restaurantjes, en Italiaans ijs knipoogt naar je op iedere hoek van de straat. Italia, voor de beste pizza, pasta, ijs en espresso. En MANNEN niet te vergeten. Damn! Heren, in Nederland kunnen jullie hier echt van leren. Waarschijnlijk is het bij de meeste bekend, maar ik werd weer eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Heerlijk hier. Wil dan weer spontaan de Italiaanse taal leren, alsof je dat in een maand gefixd hebt en dat je vloeiend conversaties op straat staat te geven.

Aan alles komt een einde, dus ook aan deze middag. Nog even snel een kitscherig maskertje gekocht, leuk souveniertje. In het vliegtuig stapten veel Italianen in met voorspelbaar gedrag. Die grote zonnebril gaat hier xe9cht niet van de neus af. Om een klein beetje te improviseren had ik met de Flight Safety Demo ook maar mijn zonnebril opgezet. Mxe9t succes, want de aandacht had ik zeker! Na take-off maakte de piloot trouwens nog even een rondje over de stad voor de sier. Erg mooi weer, dus ook een prachtig uitzicht.

Hierna volgenden nog wat andere vluchtjes, maar momenteel heb ik weinig tijd. Natuurlijk ben ik voorgaande dagen te druk met andere dingen en te laks geweest om ff te bloggen, en zometeen moet mag ik mij weer aanmelden voor New York. NY AGAIN!!! En dat vanuit een stanby gekregen! The BIG APPLE is waiting for me, want het is vandaag zaterdag en dat betekent dus stappen!!! Fijn weekend allen en tot maandag.

Ciao!

Stand-By, BYE BYE!

Gisterochtend belde ik crewcontrol nog, en werd ingedeeld voor een blokreserve. En hoewel ik vandaag vanaf 07.00 reserve zou staan, werd ik gistermiddag al gebeld. x91We hebben een hoop te doen morgen, dus wij dachten je alvast te informeren. Dan hoef je ook niet vanaf 7 uur naast de telefoon te zitten en schrik je niet zo.x92 (Is goed poppetje, maar denk maar niet dat ik vanaf 7 uur naast de telefoon ga zitten hoor. Ik laat me gewoon door jullie wakkerbellen).

Ben blij, want 1: ik weet waar ik aan toe ben, en 2: ik weet van tevoren dat ik mag uitslapen. Ik ga straks even naar Madrid, en weer terug. Automatisch zit je vrijdagavond ook een stuk rustiger, dus met fervent weblog lezer J. en de rest zijn we eerste rang bij Sol Beach op Scheveningen gaan zitten en hebben we het vuurwerk van Spanje en China bekeken. Het was erg mooi J

Zo, nu ga ik mijn spullen bij elkaar zoeken en mij in mijn uniform hijsen. Adios!

Back in the S K Y

Heb crewcontrol gebeld. Morgen vlieg ik weer!
Nouja, vliegenx85 Er is meteen een blokreserve van 5 dagen in geknald.
Stand-By Hai Hai!
Dus, waarheen is nog onduidelijk. Hopelijk naar een zonnige bestemming natuurlijk, altijd spannend zulke dagen.

Unaccompaniedx85

Zit nog steeds thuisx85 Gaat wel een stuk beter en soepeler met mijn rug. Binnenkort weer snel de lucht in, maar nu nog even niet. Heb de afgelopen dagen dus ook nog niks bijzonders meegemaakt. Dus ik ga een beetje graven, in de tijd dan hxe8. Laatst had ik een lange stop in Hong Kong, een 6 daagse reis! Ge, wel, dig! Wat een wereldstad zeg, kan ook weer op mijn favoriten-lijstje. Shoppxfbh joh!! Totdat je erbij neervalt! En echt, het is daar gewoon onderdeel van hun cultuur. Gewoon een dagelijkse en sociale activiteit waar iedere Hong Kong-nees zich loyaal mee bezig houdt. De stad is xe9xe9n grote merkengeile mierenhoop. En als je niet uitkijkt botsen er zo wat reuze mieren tegen je op, aangezien lopen vaak weer wordt gecombineerd met een PSP of iets in die trend. Echt een leuke wereld voor mij, voelde me er helemaal in thuis! Ook veel leuke markten tussen de hoge wolkenkrabbers en hier en daar heb je een mogelijkheid om een stukje cultuur op te snuiven. Een stukje ander cultuur dan shoppen hxe8, want dat zie je overal natuurlijk in Hong Kong. Dat je er verder ook heerlijk kunt dim summen, eten, uitgaan hoef ik je niet te vertellen. Ga er zelf een keer heen! En mocht het je allemaal teveel overweldigen, er zijn zelfs stranden waar je heerlijk kunt chillxe0h of de beachboi of beachbeeb uit kunt hangen.

Tijdens xe9xe9n van mijn tochten door de stad, waarbij ik niet aan het shoppen was, ging ik met een trammetje een berg op. Victoria Peak, met een mooi uitzicht op de stad. Natuurlijk dacht ik weer eens bekenden te zien, maar na enige seconden schoot het mij tebinnen dat het passagiers uit mijn werkgebied waren. Frans stel inclusief schoonmoeder. En meneer was duidelijk niet gecharmeerd van de schoonmoeder die mee op reis moest. En dan die blik in zijn ogen bij het weerzien van de stewardess die een paar dagen eerder ook aan boord zat. Zit ZIJ nog steeds in Hong Kong? Blikken spraken boekdelen, wat een humor!

Wat er nou precies gaande was op die reis is mij een beetje ontschoten, tis alweer enige tijd geleden. Op de terugweg hadden we twee UMmetjes aan boord. Unaccompanied Minors, kids die onder onze begeleiding meereizen. Soms zijn het echt lieverdjes die ik graag vermaak tijdens de reis, vaak zijn het van die verwende snobs. Rotkinderen van rijke ouders die door het rondreizen geen echte opvoeding genieten. Dit keer had ik zox92n lief en pienter meisje van 9 jaar, half Spaans, half kiwi (=Nieuw Zeeland), woonachtig bij mams in Hong Kong, onderweg naar paps in Barcelona. Kind zat eerst heerlijk te lezen, maar eenmaal in de lucht wilde ze met alles helpen. Echt een scheet van een kind, dus ik trok haar mijn jasje aan, rolde de mouwen op, roze capuchon van dx92r vestje eroverheen en klaar. Een prima stess in opleiding. Dus liet ik haar de maaltijden uitdelen. Prachtig! Die vervelende en luidruchtige Chinezen achterin stond mijn nieuwe 9-jarige collega mooi te woord! In het Cantonees wel te verstaan! Hoe stoer is dat???

Maar ff serieus beste lezers, je stuurt je kind toch niet alleen op pad per vliegtuig de halve wereld over??? En al helemaal niet met een overstap??? Ik zou het in ieder geval niet doen, zeker niet met zox92n jonge leeftijd zeg. Er zal maar wat gebeurenx85

Some more troublesx85

Oost, west, ook in Teheran is het best! Het is niet de eerste keer dat ik naar Iran vloog, en van de vorige keer heb ik geleerd.

• Dit keer heb ik mijn eigen Gucci hoofddoek uit Bangkok ingepakt J 
• Ook neem ik mijn eigen dekbedovertrek mee. Het zal er ongetwijfeld erg warm zijn, en dat synthetische dekbed in het hotel veroorzaakt zox92n grote vonkenzee bij elke beweging die je maakt. Daar schrik je zo van, dat het meteen gedaan is met je nachtrust. Vandaar.
• Mijn wenkbrauwen heb ik op de kweek gezet, want ik werd zo blij van de epileer sessie bij de schoonheidsspecialiste vorige keer.
• En ja, ondanks dat je die grote zwarte soepjurk daar verplicht aanmoet ga ik ook deze keer wat doen. Luchtige kleding mee!
• Verder heb ik naast het nodige aan vermaak de Flight Safety boeken meegenomen. We zijn bijna alweer een jaar verder (wat gaat de tijd toch snel hxe8), en dat betekent dat de recurrent in de planning staat. M.a.w. het, voor iedere stewardess verplichte, examen dat jaarlijks opnieuw afgenomen moet worden. Dan lijkt mij dit toch een prima bestemming om mij met dit soort zaken bezig te houden.

Maargoed, ik stapte het bemanningencentrum binnen en ging mij aanmelden. Wat een geluk, want heel toevallig ging een cursusgenootje ook richting Teheran! Natuurlijk ook aan de purser gevraagd of we samen in de galley mochten werken, om het nog gezelliger te maken. Na de briefing de vlucht voorbereiden en toen was het boarden geblazen. We zaten niet geheel vol, dus dat scheelt wel wat werken betreft. Uit commercieel oogpunt natuurlijk niet goed, maar aangezien ik tegenwoordig alleen maar in volle kisten werk vond ik het wel prima. Iranixebrs zijn over het algemeen een veeleisend volk, dus iedereen stond natuurlijk in de volle aandacht. Overigens zijn zij ook een verschrikkelijk vriendelijk volk, iedereen helpt elkaar met van alles en is supervriendelijk tegenover de cabinebemanning, dus het werd een leuke vlucht. Gewoon lekker en gezellig werken, niks bijzonders verder. Zo hoort het eigenlijk, ook de passagiers vonden het een perfecte vlucht!

Na aankomst is het toch weer even lachen zodra we gesluierd het vliegtuig stappen, het is toch een hele andere wereld die je beleefd. Voordat ik trouwens van huis vertrok had ik nog even de nodige informatie doorgenomen, want ik ben altijd in voor een tourtje. In de nacht kwamen we aan, dus het bed riep mij. Leuk dat je dan je eigen felrood/roze dekbedovertrek eroverheen gooit, maakt zox92n saaie hotelkamer ineens een stuk persoonlijker J

De volgende ochtend toen ik wakker werd ben ik meteen gaan douchen, zodat ik snel aan kon schuiven bij het ontbijt. Ik had een behoorlijk stijve rug, en terwijl ik mij aankleedde schoot er ineens iets in mijn rug. Echt verschrikkelijke pijn en had echt het gevoel dat iemand met een mes in mijn rug stak. Een half uur lang verging ik van de pijn, daarna lukte het mij wel om a la wandelende hark richting crewroom te gaan om collegax92s in te lichten. Heel vreemd allemaal, want ik was nog nooit door mijn rug gegaan. Dxe1g tourtje, dxe1g schoonheidsspecialiste, dxe1g alles! Met veel pijn en moeite ben ik weer gaan liggen, en een hele tijd later kwam de dokter. Pfff, dat ik dat dan moet meemaken zeg! Gelukkig viel het allemaal wel mee en heb ik een hele rits aan pillen gekregen. Als klap op de vuurpijl kreeg ik nog een prik in mx92n bil, ghehe. En ik had nog wel zox92n pittig stringetje aan, haha. Nou, daar lig je dan op je hotelkamer! Met moskeegeluiden op de achtergrond. Hierna had ik een Johannesburg en een Bangkok in de planning, maar die kan ik nu mooi vergeten! Ach, er zijn ergere dingen in het leven, toch?

Werd goed door mijn collegax92s verzorgd, heb wat dvdx92tjes gekeken en ben gister als passagier terug gevlogen. Kan nu alleen maar staan, lopen en liggen. Nu maar hopen dat het snel weer beter wordt, want dit is een beetje jammerx85 Weet bijna zeker dat het met mijn vorige reis te maken heeft, die naar Paramaribo. Heb me toen een ongeluk gesjouwd aan handbagage. Er werd niet een klein beetje overbagage meegenomen, mensen kwamen met complete hutkoffers aan boord! En ondanks dat ik alle passagiers vroeg te helpen of samen te tillen (ja ik ga andersmans tas van 20 kilo niet omhoog gooien), voelde ik het toen toch al in mx92n rug. Dus beste passagiers, ik help jullie NIET meer met jullie loodzware tassen!

Images of Iran by Lonely Planet,

heb ze zelf immers niet kunnen maken.